Zmiany w „Prawie budowlanym”

Dekarz nie tylko powinien mieć doskonały warsztat w swoim fachu, ale także uważnie śledzić zmiany w przepisach i „Prawie budowlanym”. Tak się właśnie składa, że wkrótce będą one zaktualizowane. Czego dotyczą i jaki wpływ będą mieć na prace dekarskie?

Tekst ARKADIUSZ GNAT

19 września 2020 roku wejdą w życie zmiany w „Prawie budowlanym”. Mają one uprościć procedury i odblokować procesy inwestycyjne w Polsce. Jedną z podstawowych zmian jest podzielenie projektu budowlanego na trzy części: projekt zagospodarowania działki lub terenu (PZT), projekt architektoniczno-budowlany (PAB) i projekt techniczny (PT).
Wykonawców – w tym dekarzy – dotyczy ta ostatnia pozycja. Projekt techniczny to nowy obowiązek dla projektanta, spora baza wiedzy dla kierownika budowy, a przede wszystkim jasne wytyczne dla wykonawcy. Prace nad wyodrębnieniem projektu technicznego trwały kilka lat. Ustawodawcy rozwodzili się nad jego sensem, głównie dlatego, że oddaje się go dopiero na zakończenie budowy. Nie jest on wcześniej weryfikowany przez organy administracji architektoniczno-budowlanej.
Wystarczy oświadczenie o jego posiadaniu.

CO MA ZAWIERAĆ OBOWIĄZKOWY PROJEKT TECHNICZNY?


§ 24. Części opisowe projektu technicznego obejmują co najmniej:


1. rozwiązania konstrukcyjne obiektu budowlanego, zastosowane schematy konstrukcyjne (statyczne), założenia przyjęte do obliczeń konstrukcji, w tym dotyczące obciążeń, oraz podstawowe wyniki tych obliczeń, a dla konstrukcji nowych, niesprawdzonych w krajowej praktyce – wyniki ewentualnych badań doświadczalnych, rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe podstawowych elementów konstrukcji obiektu, w zależności od potrzeb zamieszcza się informację o konieczności wykonania pomiarów geodezyjnych przemieszczeń i odkształceń, a w przypadku przebudowy, rozbudowy lub nadbudowy obiektu budowlanego dołącza się ekspertyzę techniczną obiektu; (…)

4. rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe wewnętrznych i zewnętrznych przegród budowlanych;

5. podstawowe parametry technologiczne oraz współzależności urządzeń i wyposażenia związanego z przeznaczeniem obiektu i jego rozwiązaniami budowlanymi – w przypadku zamierzenia budowlanego dotyczącego obiektu budowlanego usługowego lub produkcyjnego;

7. rozwiązania niezbędnych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z przeznaczeniem, w szczególności instalacji i urządzeń budowlanych:
a. ogrzewczych,
b. chłodniczych,
c. klimatyzacji,
d. wentylacji grawitacyjnej, grawitacyjnej wspomaganej i mechanicznej,
e. wodociągowych i kanalizacyjnych,
f. gazowych,
g. elektroenergetycznych,
h. telekomunikacyjnych,
i. piorunochronnych,
j. ochrony przeciwpożarowej, a także sposób powiązania instalacji obiektu budowlanego z sieciami zewnętrznymi wraz z punktami pomiarowymi, założeniami przyjętymi do obliczeń instalacji oraz podstawowe wyniki tych obliczeń, z doborem, rodzaju i wielkości urządzeń(…)

8. rozwiązania i sposób funkcjonowania zasadniczych urządzeń instalacji technicznych, w tym przemysłowych i ich zespołów tworzących całość techniczno-użytkową, decydującą o podstawowym przeznaczeniu obiektu budowlanego, w tym charakterystykę i odnośne parametry instalacji i urządzeń technologicznych, mających wpływ na architekturę, konstrukcję, instalacje i urządzenia techniczne związane z tym obiektem;

9. warunki ochrony przeciwpożarowej określone w odrębnych przepisach;

10. charakterystykę energetyczną budynku;

11. opinię naukowo-techniczną wydaną przez instytut badawczy – w przypadku rozwiązań technicznych nowych, niesprawdzonych w krajowej praktyce, nieznajdujących podstaw w przepisach i Polskich Normach.

Części rysunkowe projektu technicznego zawierają co najmniej:

1. rzuty wszystkich charakterystycznych poziomów obiektu budowlanego, w tym widok dachu lub przekrycia oraz przekroje, a dla obiektu liniowego – przekroje poprzeczne i podłużne(profile), przeprowadzone w charakterystycznych miejscach obiektu budowlanego, nie zawarte w części rysunkowej projektu zagospodarowania działki lub terenu, lub projektu
architektoniczno-budowlanego konieczne do przedstawienia:
a. rozwiązań budowlano-konstrukcyjnych oraz rozwiązań materiałowych obiektu budowlanego i jego powiązania z podłożem oraz przyległymi obiektami budowlanymi,
b. położenia sytuacyjno-wysokościowego i skrajnych parametrów instalacji i urządzeń technologicznych, związanych lub mających wpływ na konstrukcję obiektu budowlanego, funkcjonowanie instalacji i urządzeń oraz bezpieczeństwo ich użytkowania,
c. budowli przemysłowych i innych tworzących samonośną całość techniczno-użytkową, jak komin, zbiornik, kolumna rafineryjna, z uwzględnieniem niezbędnych wymiarów, w tym zewnętrznych w rzucie poziomym i pionowym– z nawiązaniem do poziomu terenu, przestrzeni wewnętrznych obiektu budowlanego, w szczególności pomieszczeń, rodzaju konstrukcji, przekrojów jego elementów, a także instalacji oraz gabarytów (obrysu) urządzeń technologicznych,

rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe przegród zewnętrznych wraz z niezbędnymi szczegółami budowlanymi, mającymi wpływ na właściwości cieplne i szczelność powietrzną przegród, jeżeli ich odwzorowanie nie było wystarczające na rysunkach, o których mowa w pkt 1 – w przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego ogrzewane, wentylowane i klimatyzowane budynki;

4. podstawowe urządzenia instalacji ogólnotechnicznych i technologicznych lub ich części, jeżeli ich odwzorowanie nie było wystarczające na rysunkach, o których mowa w pkt 1;

5. zasadnicze elementy wyposażenia instalacyjno-budowlanego, umożliwiającego użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie
z jego przeznaczeniem.

JAKIE ZNACZENIE DLA DEKARZY MAJĄ TE ZMIANY?

Teoretycznie dla dekarzy projekt techniczny powinien być szczegółowym opisem zaprojektowanych technologii i przedstawieniem na rysunkach detali, które ułatwią poprawny montaż konstrukcji dachu i wszystkich jego warstw. Powinny się tam znaleźć takie szczegóły, jak głębokość zakotwienia śrub, długość gwoździ, opis z rysunkiem wykonania okapu wraz ze szczeliną wentylacyjną, ale i wszystkie inne detale skomplikowanych miejsc. Brzmi to obiecująco, ponieważ to idealna sytuacja, gdyż dekarze nie będą musieli się domyślać szczegółów technicznego rozwiązania detali, ani pytać o nie kolegów po fachu w mediach społecznościowych. Nie będzie też ryzyka, że wykonują prace niezgodnie z projektem budowlanym.

Te zmiany mogą jednak oznaczać, że taki szczegółowy projekt będzie drogi. Inwestorzy nie zawsze będą chcieli za niego zapłacić. Wówczas jakość opracowań może być gorsza oraz będzie wymagać weryfikacji i czujności ze strony wykonawców – doświadczonych dekarzy. Ich wiedza dotycząca detali wykonawczych jest przecież często większa niż wiedza projektantów.

Trzeba też pamiętać, że projekt techniczny może powstawać w trakcie budowy, a powinien być zatwierdzony przed przystąpieniem do robót budowlanych. Istnieje więc ryzyko, że mogą się pojawić naciski na wykonawców, aby mimo niekompletnego projektu technicznego rozpoczynali prace. To działanie może być zagrożeniem zarówno dla jakości budynków, bezpieczeństwa prowadzonych robót, jak i dla każdego uczestnika procesu inwestycyjnego.


Po więcej informacji i szczegółowe omówienie tematu, zapraszamy na szkolenia praktyczne organizowane przez Ośrodek Kształcenia Dekarzy w Pruszkowie. Szkolenia odbywają się przez cały rok.


Ośrodek Kształcenia Dekarzy w Pruszkowie
tel.: +48 509 447 590
e-mail: okd@dekarz.com.pl,
www.szkoleniadekarzy.pl
www.facebook.com/OsrodekKsztalceniaDekarzy

Napisz komentarz